Ons samen-slaap-avontuur

Ons samen-slaap-avontuur

Wij zijn begonnen met samen slapen toen onze dochter Nienke geboren werd. Nienke heeft de 1e week in een co-sleeper op wiegformaat geslapen, daarna sliep ze ’s nachts bij mij in bed. Ik merkte dat zij daar behoefte aan had en eerlijk gezegd voelde het voor mij heel goed en vertrouwd. Ik geef borstvoeding, dus was dat betreft, zat alles goed. De co-sleeper heeft nog wel een tijdje naast het bed gestaan. Als een luxe bedhekje vooral, hoewel ze er af en toe ook overdag in sliep. Onze co-sleeper is afsluitbaar, waardoor ik haar daar ook overdag veilig in kon laten slapen. Ze heeft haar dutjes in die tijd ook vaak op mijn schoot of in de draagdoek gedaan.

Toen ze ongeveer 8 maanden was, begon ze af en toe van me af te rollen. Ze paste inmiddels niet meer in onze co-sleeper op wiegformaat. We hebben toen een ledikant omgebouwd (zijkant eraf en verstevigd met een balk, en het matras op hoogte van het matras van het grote bed gemaakt). Ze kon toen, als ze de behoefte had, zelf de co-sleeper in rollen. Dat deed ze eerst niet zoveel, maar naar mate ze ouder werd steeds vaker. Tegen de tijd dat ze 1,5 jaar was, sliep ze eigenlijk altijd in de ledikantco-sleeper en rolde ze naar mij toe als ze behoefte had aan een nachtvoeding of knuffel. Nienke heeft nachtvoedingen gevraagd tot ze 23 maanden was, daarna werd het minder en niet meer elke nacht.

Toen ik in verwachting was van Jelle, hebben we een peuterbed naast papa’s zijde van het bed geplaatst. Elke avond mocht ze kiezen waar ze ging slapen en zo koos ze steeds vaker om in dat peuterbed te slapen. De laatste weken van mijn zwangerschap hebben we de ledikantco-sleeper daarom al weggehaald, zij sliep er niet meer en met mijn bekkeninstabiliteit was het wel fijn om er niet omheen te moeten kruipen om in en uit bed te gaan.

Na de geboorte van Jelle, is de wiegco-sleeper weer naast ons bed gekomen. Maar Jelle sliep er alleen in de kraamweek soms overdag in. Het is weer dat luxe bedhekje voor ’s nachts, want Jelle slaapt heerlijk naast me. Nienke moest erg wennen aan haar broertje erbij (en papa en mama moeten delen). Helaas had Jelle veel pijn door allergieën, waardoor hij ook ’s nachts soms veel moet huilen. Nienke kon daardoor slecht slapen. Ze vroeg of ze met papa op een andere kamer kon slapen en zo deden we het een tijdje, tot de situatie weer zo was dat we allemaal lekker slapen als we met z’n vieren in een kamer slapen en Nienke dat ook weer zag zitten. Mijn man en Nienke sliepen samen, mijn man in een 1 persoonbed en Nienke er tegenaan in haar peuterbed. En Jelle en ik hadden een zee aan ruimte in ons 2-persoonsbed met een co-sleeper ernaast.

Gelukkig zijn de allergieën inmiddels onder controle en slapen we weer met z’n allen samen. We genieten allemaal van onze nachten. Nienke slaapt prima door de geluiden van Jelle heen en andersom. En als ouders, tsja, wij niet. Maar dat hoort erbij en doordat we samen slapen en dus in de buurt zijn, is alles snel op te lossen waardoor we ook snel weer slapen.